Suco Góra

Helen Cat – z wykształcenia specjalistka w  dziedzinie ekonomii, w  zakresie finansów. Przez lata związana z  korporacją farmaceutyczną, obecnie właścicielka firmy. Absolwentka Stowarzyszenia Społecznych Ognisk Artystycznych w  sekcji fortepianu. Miłośniczka kotów, oddana tym sierściuchom sercem i  duszą. Zadebiutowała w  2024 roku opowieściami o  swoich kotach w  książce „Mów mi Majkel”, w 2025 roku ukazała się jej kontynuacja „Mów mi Majkel 2”.

Powieść Helen Cat zatytułowana „Suco Góra” to literackie opracowanie historii rodziny autorki, osadzone na przestrzeni dziesięcioleci w  województwie świętokrzyskim. Publikacja ta z  powodzeniem łączy cechy sagi rodzinnej, powieści obyczajowej, a  nawet wątku o  charakterze kryminalno-sensacyjnym, tworząc wielopłaszczyznową opowieść wykraczającą poza zwykłe spisanie wspomnień. Autorka, rezygnując z  prostej kroniki, nadaje utworowi rys literackiego hołdu dla przodków, w  którym autentyczna topografia regionu – obejmująca Łysaków, Potok Mały, Krzcięcice czy Jędrzejów – zyskuje status przestrzeni symbolicznej, spajającej międzypokoleniowe więzi.

Kompozycja książki opiera się na przejrzystym paralelizmie czasowym, który dzieli strukturę narracyjną na dwie współgrające ze sobą ramy: historyczną („Wtedy”) oraz współczesną („Teraz”). Pierwsza część przybliża losy pradziadków, Antoniny i  Władysława, ukazując ich życie na przełomie XIX i  XX wieku. Oś fabularną stanowi tu historia miłości i  klasowego mezaliansu szlachcianki oraz stajennego, którzy mimo barier społecznych decydują się na wspólne życie. (…) Z  kolei płaszczyzna współczesna przenosi punkt ciężkości na postać Katarzyny, która szukając wewnętrznej harmonii i  spokoju, decyduje się na zakup działki i  budowę letniskowego domu na prowincji. (…)

„Suco Góra” to pozycja adresowana do szerokiego grona odbiorców. Z  pewnością usatysfakcjonuje miłośników sag rodzinnych oraz czytelników zainteresowanych literaturą regionalną i  genealogią, dla których historia Katarzyny może stać się inspiracją do poszukiwania własnych korzeni. Dzięki umiejętnemu wpleceniu wątku tajemnicy i  nastrojowości książka ta oferuje idealny balans pomiędzy literacką refleksją nad przemijaniem a  angażującą czytelnika fabułą. To sentymentalna, a  zarazem dojrzała podróż przez czas, która udowadnia, że najtrwalszym fundamentem ludzkiej tożsamości pozostaje pamięć i  przywiązanie do ojczystej ziemi.

Natasza Bednarek (z  recenzji)