Wyznanie lwicy

W odległej wiosce na północy Mozambiku zaczynają ginąć kobiety atakowane przez lwy. Władze wysyłają myśliwego, żeby upolował bestie. Zadanie okazuje się nadspodziewanie trudne. Nikt nie jest do końca pewien, jaki rodzaj lwów zabija kobiety w Kulumani. Fizyczny, dosłowny lew? Magiczny lew? Metaforyczny lew? Mity, magia, tradycja i rzeczywistość przeplatają się do tego stopnia, że trudno je od siebie odróżnić. Różni się od siebie także obraz wydarzeń rysowany przez dwoje narratorów równocześnie: miejscową dziewczynę o imieniu Mariamar i myśliwego - Arcanjo Baleiro.

Na domiar złego wioska kipi od wewnętrznych konfliktów podsyconych niedawno zakończoną wojną domową.Ataki lwów to w istocie metafora głębszych problemów społecznych i politycznych, które dotykają lokalną społeczność. Najdonośniej spośród nich daje znać o sobie na kartach powieści patriarchalna przemoc wobec kobiet – w skrajnych wypadkach posuwająca się aż do gwałtu i kazirodztwa.

Fabuła powieści nawiązuje do autentycznych wydarzeń z 2008 roku, w których autor brał udział jako ekspert ds. środowiska naturalnego.

***

To mroczna opowieść. Couto sprawnie pozwala nam uświadomić sobie, że różnica między dzikością człowieka a dzikością zwierzęcia jest mniejsza niż chcielibyśmy sądzić. Heather Scott Partington, „The Los Angeles Times”

Przejmujący, eteryczny lot magicznego realizmu. „Kirkus”

Couto przedstawia realia codziennego życia w poetycki sposób, ale skupiając się na statusie i traktowaniu kobiet, pokazuje, że nie chce odwracać wzroku od brutalnej rzeczywistości. Ellah Allfrey, „The Guardian”

Osadzona w mrocznym i zabójczym klimacie realizmu magicznego „Spowiedź lwicy” eksploruje aż nazbyt namacalne i dalekosiężne skutki okrucieństw, jakich dopuszczają się mężczyźni wobec siebie, a także to, jak często to kobiety płacą najwyższą cenę za taką agresję. Lucy Scholes, „The National” (Abu Zabi)

Temat kobiet, ich ucisku i ich walki, wydaje się być centralnym elementem "Wyznania lwicy". To książka poruszająca temat codziennej przemocy wobec kobiet w specyficznym kontekście północnego Mozambiku, ale który może być jednocześnie dowolnym innym miejscem na świecie. (…) Ta powieść to bojowy manifest sprawy feminizmu. To książka pełna wrażliwości, dla wrażliwego czytelnika. Arnaldo Sampaio de Moraes Godoy, Uniwersytet São Paulo

Kobiecość jest istotą tej książki, począwszy od pięknej deklaracji na wstępie: „Bóg był kiedyś kobietą”. Myśl ta oczywiście wynika w tym przypadku z perspektywy mitologii afrykańskiej, ale wiemy, że jest prawdziwa również dla innych cywilizacji. Luiz Santiago, “Plano Crítico” (Brazylia)

Magiczny realizm „Wyznań lwicy” nie jest przesadnie słodki, wręcz skłania się ku beznamiętnemu, dokumentalnemu ukazaniu zadziwiających interpretacji paskudnych wydarzeń. Dave Budrick. „The Denver Post”