Miasto kłamstw

Miasto kłamstw” to portret niezwykłego miasta – świeży, zaskakujący, prowokujący. Łącząc wątki kryminalne i polityczne, seks i suspens, trafi szerokiego grona czytelników na całym świecie. 

Przez centrum Teheranu i serce książki Ramity Navai przebiega Waliasr – główna arteria Teheranu i najdłuższa ulica na Bliskim Wschodzie. Autorka zabiera nas w wędrówkę po Waliasr, ukazuje jej architekturę, kulturę i historię, odkrywa przed nami jej duszę.

Osiem niezapomnianych postaci – w tym zabójca, aktorka filmów pornograficznych, podstarzała lwica salonowa i przemytnik broni – wprowadza nas w ukryte zakamarki Teheranu, odmalowując niezwykły, barwny i często zaskakujący obraz tego miasta.

Proza Navai olśniewa. Jej bohaterowie, wędrujący po Wali Asr czy to w drodze do pracy, czy po to, żeby coś zjeść, zrobić zakupy, pomodlić się lub sprzedać swoje wdzięki, obserwują zrujnowane piękno otaczającego ich świata. Za sprawą tych obserwacji książka wznosi się na wyżyny niedostępne dla typowego reportażu. Autorka wychwytuje urywki piosenek, wierszy, haseł propagandowych i zwraca ostrze pióra przeciwko hipokryzji miasta, które tak dobrze zna. 

„The Sunday Telegraph” 

Ramita Navai ma oko reportera do wymownych szczegółów. Jej książka to pięknie napisany – i jakże aktualny– portret życia teherańczyków. 

Christina Lamb, „The Sunday Times”, współautorka książki "To ja, Malala" 

Navai umiejętnie pokazuje, że wartości przypisywane przez osoby z zewnątrz określonym warstwom społecznym – pobożnym tradycjonalistom, kupcom bazaari, konserwatystom z Hezbollahu, majętnym arystokratom, pragmatycznym ubogim – nakładają się na siebie w niezwykle złożony sposób. Dokonała rzeczy nadzwyczajnej. 

„The Financial Times” 

Ta pasjonująca książka jest mozaiką obrazów zupełnie innego świata… każdy rozdział to fascynująca krótka opowieść przenosząca naszą wyobraźnię w serca i umysły ludzi, którzy stają się niemal naszymi dobrymi znajomymi. 

„The Daily Mail” 

Ten fenomenalny tekst bardziej przypomina zbiór reportaży, ale czyta się jak powieść. Wartka, pouczająca lektura. "Miasto kłamstw" to nadzwyczajny portret miasta, które na Zachodzie jest słabo znane – i często budzi lęk. 

„Vogue” 

"Miasto kłamstw" to książka z wielką rzetelnością odmalowująca specyfikę opisywanego świata. Navai jest wybitnie utalentowaną autorką. Jej opowieści są na przemian komiczne, intrygujące i do głębi przejmujące. I choć dużo jest w nich smutku, z każdej bije zachwyt nad cudowną różnorodnością życia w Teheranie. 

„Geographical Magazine” 

Największym atutem "Miasta kłamstw" jest znakomita praca reporterska, jaką wykonała autorka. Skłonienie ludzi do mówienia, nawet anonimowo, to duże osiągnięcie w mieście, gdzie zdrada jest na porządku dziennym i ktoś zawsze patrzy. 

„The Times” 

Starannie skonstruowana literatura faktu, stylem i tempem akcji przypominająca powieść. 

„Financial Review” 

Wielokrotnie nagradzana dziennikarka, Ramita Navai, w zbiorze pięknie napisanych portretów bierze pod lupę teherańczyków wszelkiego autoramentu.

„Publishers Weekly” 

Jedno z najbardziej fascynujących miast świata, przedstawione przez jedną z najbardziej fascynujących współczesnych dziennikarek. Navai z wielką swobodą wczuwa się w rolę twardo stąpającej po ziemi miejskiej pisarki, by w swoim intymnym, chwilami przejmującym grozą debiucie zwiedzić brudne zakamarki Teheranu. Wprawną, pewną ręką prowadzi nas przez galerię wielu twarzy irańskiej stolicy, zawsze z miłością dla wszystkich, nawet najbardziej maluczkich współobywateli. Intymny, pełen oddania portret, wydobywający piękną prawdę z miasta skrytego pod maską kłamstw. 

Anthony Loyd 

Ramita Navai to wielokrotnie nagradzana brytyjska dziennikarka pochodzenia irańskiego, specjalizująca się w sprawach zagranicznych, laureatka Emmy, autorka artykułów i telewizyjnych filmów dokumentalnych. Pracowała w ponad 30 krajach i nakręciła 20 filmów dokumentalnych dla „Unreported World”, cieszącego się uznaniem krytyków serialu dokumentalnego produkcji Channel 4. W latach 2003–2006 była teherańską korespondentką „The Times”, sporządziła także dla ONZ sprawozdania z Iranu, Pakistanu i Iraku. Znana jest z prowadzenia śledztw dziennikarskich na trudnych terenach. Laureatka przyznawanej przez Królewskie Towarzystwo Literackie nagrody Jerwood w dziedzinie literatury faktu w roku 2012.