Światoholicy

`Światoholicy. We dwoje od Wyspy Wielkanocnej po Ziemię Ognistą, od Laponii po Papuę. 6 kontynentów, 60 krajów w 20 lat” Ta książka nie jest przewodnikiem po zwiedzanych miejscach. Jest opowieścią o tym, jak zachwycić się światem i obudzić w sobie pasję podróżowania.

Jej autorzy w ciągu 20 lat odwiedzili 60 krajów. Wyprawy organizują sami, a wynajmując miejscowych przewodników, docierają do najbardziej egzotycznych miejsc na Ziemi. Te „światy, które mogą zaginąć”, Pawliccy zdążyli jeszcze zobaczyć, dotknęli ich, spróbowali i powąchali.

Książka, spisana w pierwszej osobie, nie jest turystyczo-krajoznawczym nudziarstwem - to fascynująca opowieść, a zarazem praktyczny poradnik tematyczny dla potencjalnych naśladowców (tytuły niektórych rozdziałów: „Ciało”, „Śmierć”, „Toaleta”, „Droga”, „Mięso” itp.).

Przesłanie: to wcale nie jest takie trudne. Ani drogie.

Ze swojej metody Autorka tłumaczy się tak:

„Pewnie wydaje Ci się, że na podróż do egzotycznego miejsca na świecie trzeba wydać fortunę? Przelicz to - może okaże się, że więcej kosztuje urlop na nartach w Alpach czy wylegiwanie się na plaży w luksusowym hotelu? Narty i luksus mają oczywiście swój urok. Jednak kąpieli na słoniu czy pieczenia prosiaka z nagimi Papuasami nie sposób porównać z niczym innym. A hotele są takie same na całym świecie. Podróżuję z mężem od dwudziestu lat. Dotarliśmy już do 60 krajów. (...)Poznajemy świat coraz intensywniej i coraz bardziej świadomie. Sami wymyślamy trasy, sami organizujemy ekipy, sami szukamy kontaktów, bo bez dobrego lokalnego przewodnika nie uda się nawet najbardziej ambitny plan. Lokalny przewodnik to język, przepustka, klucz otwierający drzwi do zwykłego życia niezwykłych - dla nas niezwykłych - ludzi. Gdyby nie Patsy, nigdy w życiu nie trzymałabym w gołej ręce żywego węża. Gdyby nie Gerti, nie zjadłabym steka z zebry. Gdyby nie Madolo, nie nauczyłabym się tworzenia słów z kląskania językiem. Gdyby nie Narayan, nie uczestniczyłabym w nepalskiej kremacji nad świętą rzeką, gdyby nie Kongwa, nie pojęłabym, jak można zjeść pięć kilogramów cukru w parę dni, gdyby nie Javier, nie dotarłabym do szamana urywającego głowy kogutom, gdyby nie Tony, po prostu bym nie żyła, bo rozjechana i zamieniona w krwawą plamę zostałabym na wieki na indyjskich drogach... Przewodnicy to bohaterowie tej książki. Bez nich nie byłoby naszej opowieści.”

Autorka, Aleksandra Pawlicka, jest dziennikarką, ostatnio w „Newsweeku”.

Jacek Pawlicki, autor fotografii, to dziennikarz „Gazety Wyborczej”, przez kilka lat był . korespondentem w Brukseli.