Mój Paryż

Paryż to cudowne miasto, nadzwyczajne bez dwóch zadań. To metropolia, która jednak zachowała ludzki wymiar, a przy tym jest miastem pełnym mody.

Claude Lelouch

Filmy, powieści, opery – można się zastanawiać, czy Paryż jest miastem rzeczywistym, czy może tylko świetnym plenerem dla dowolnego środka wyrazu artystycznego. A może jednym i drugim? Ville Lumière – Miasto Światła, jak się mówi o Paryżu – każdego wieczoru tonie w iluminacjach, zamienia się w scenę, na której nieustannie rozgrywa się spektakl pełen fascynacji, elegancji i niepowtarzalnego, wręcz niemożliwego do naśladowania stylu życia. Do nowoczesnego i jednocześnie klasycznego miasta corocznie napływa milionowa rzeka ludzi, której jakby odzwierciedleniem jest znacznie łagodniejszy nurt Sekwany. Żaglowiec i łacińska dewiza widniejące w herbie miasta – Fluctuat nec mergitur („rzuca nim fala, lecz nie tonie”) – sugerują trwałość metropolii. Stateczna i świadoma, dumna z roli odgrywanej w świecie, bezpiecznie nawiguje prowadzona błyskami latarni morskich znaczących horyzont: wieży Eiffla, kościoła Sacré-Coeur, gmachu Tour Montparnasse, Łuku Triumfalnego, obelisku na placu Zgody… Czy jest ktoś, kto może rościć sobie prawo do autentycznej wiedzy o mieście z tysiącami faset, ale tylko jedną duszą? W odkrywaniu i zrozumieniu istoty Paryża, poznaniu jego najwspanialszych zabytków i plenerów, uchwyceniu scenek z codziennego życia w różnych dzielnicach miasta pomoże wybór fantastycznych fotografii oraz opowieści, którymi zechcieli się podzielić słynni paryżanie – z urodzenia bądź wyboru – kobiety i mężczyźni ze świata rozrywki, mody, kultury i wielu innych profesji, między innymi szef kuchni i właściciel restauracji Joël Robuchon, stylista Elie Saab, nagradzana na najsłynniejszych festiwalach filmowych aktorka filmowa i teatralna Isabelle Huppert oraz reżyser filmowy Jean-Jacques Annaud. W rozmowach z Alessandrą Mattanzą opowiedzieli o miejscu, które pokochali i w którym żyją.