Alkohol i muzy Polscy artyści i ich ulubione trunki (audiobook CD)

O alkoholu w dziejach polskiej kultury można pisać bez końca. Wódka oraz inne trunki zawsze były obecne w życiu artystów i tak już chyba zostanie. To kwestia pewnej wrażliwości, sposobu życia. Zapewne nie bez powodu związki rodzinne artystów z reguły należały do wyjątkowo skomplikowanych, a życie pod jednym dachem z geniuszem nigdy nie było łatwe. Inna sprawa, że pikantne historie z życia prywatnego zawsze pobudzały ciekawość, stając się tematem licznych plotek w biurach i kawiarniach. Do niedawna nie było przecież tabloidów. Nie lada problem dla badaczy stanowią dzieci występujące w charakterze biografów swoich rodziców. Co prawda posiadają one materiały, do których inni nie mają dostępu, jednak bardzo często dokonują ich cenzury. Rekordy na tym polu pobił Władysław Mickiewicz, który większość życia poświęcił na tropienie i niszczenie dokumentów przedstawiających ojca w złym świetle. W efekcie dzisiejsi badacze biografii wieszcza zamieniają się w detektywów, a rekonstrukcja życia Adama Mickiewicza przypomina pracę specjalistów od kryminalistyki. Kira Gałczyńska nie niszczyła wprawdzie dokumentów, ale z premedytacją pomijała lub naginała fakty z życia Konstantego Ildefonsa. Jako córka miała do tego prawo, natomiast jako badaczka – nie. A przecież Gałczyński opisany bez żadnej cenzury może tylko zyskać, bo zostaje ukazany w pełni swojego człowieczeństwa. Dotyczy to również jego największych ekscesów alkoholowych. Równie barwnej postaci próżno by szukać w dziejach naszej literatury, z czego już jego współcześni zdawali sobie sprawę. ? Poszedł „spać trzeźwo, a wstanie pijany”. Jan Kochanowski ? Romantyczne upojenia filomatów ? Król życia na wielu fortepianach. Artur Rubinstein ? Alkoholowe (i nie tylko) demony Stanisława Przybyszewskiego ? Wóda leje się strumieniem. Strumieniem zwanym Skamander ? Konstanty Ildefons Gałczyński. Dekadencja na wesoło. ? Wielka improwizacja w barze dla woźniców. Stefan Jaracz i jego szewskie pasje ? W tłumie alkoholików za życia i na upiornym pogrzebie. Ireneusz Iredyński. ? Wódka, kobiety i...poezja. (W dowolnej kolejności). Stanisław Grochowiak