Paradoks chrześcijański

Dlaczego chrześcijaństwo jest drogą paradoksu?

Ponieważ jego źródłem jest Osoba, która sama stanowi żywy paradoks – Jeszua (Jezus), prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek zarazem. W pełni obecny w świecie materii, a jednocześnie całkowicie zakorzeniony w rzeczywistości ducha. Sługa wszystkich i Pan wszystkiego. Upokorzony, lecz pełen chwały. Obecny w czasie, a równocześnie przekraczający czas.

To właśnie On łączy skończoność z nieskończonością, ziemię z niebem, ludzkie ograniczenia z boską pełnią. Swoim życiem pokazuje, że człowiek może przekraczać pozorne przeciwieństwa i odkrywać głębszy wymiar istnienia. Zaprasza swoich uczniów do podjęcia tej samej drogi – życia pełnego tajemnicy, światła i odwagi.

Prawdziwe chrześcijaństwo nie zamyka się w sztywnych schematach ani ideologicznych podziałach. Wzywa do czynienia dobra, przekraczania dogmatyzmu i fanatyzmu oraz dawania świadectwa niezwykłej godności ludzkiego życia. Przesłanie to nabiera szczególnego znaczenia dzisiaj, gdy tak wielu ludzi poszukuje sensu i głębszego celu. Przypomina bowiem, że w każdym człowieku spotykają się dwa wymiary – ludzki i boski.