Siostry

Pola po niemal trzech dekadach spędzonych w USA wraca do rodzinnego domu w Starej Wsi. Stoją przed nią niełatwe zadania: musi nie tylko poukładać swoje życie uczuciowe, nauczyć się funkcjonować w nowej rzeczywistości, ale także zająć się swoją niepełnosprawną siostrą, Emilią. Sprawy dodatkowo komplikują się, gdy na jej drodze staje dawny narzeczony, który wydaje się zainteresowany odnowieniem bliższej relacji z Polą.

Kiedy pod jednym dachem spotykają się dwie gospodynie, wiadomo, że nie będzie łatwo. A jeśli dodać do tego różnice charakterów, odmienne style życia i skomplikowane rodzinne relacje, nie da się opędzić od wizji nadciągającej katastrofy. Co zwycięży: zadawnione urazy czy więzy krwi, które nakazują się wspierać bez względu na wszystko?

Emilka, która w odróżnieniu od siostry nie opuściła swojej wsi i gospodarstwa, miała inne podejście do drobiazgów, którymi już od dzieciństwa zamartwiała się ładniejsza od niej Pelasia. Teraz jednak Emilię zajmuje, a raczej ciekawi, zupełnie coś innego niż rozmyślania nad urodą. Chciałaby wiedzieć, dlaczego Pelagia, czyli Pola, porzuciła USA wraz z tamtejszym obywatelstwem, pięknym mieszkaniem (obciążonym niewielką końcówką kredytu do spłacenia), licznym gronem przyjaciół, i przyjechała do kraju, aby zająć się siostrą. Nigdy nie były ze sobą zżyte jak typowe szczebiocące psiapsiółki, o których reżyserzy kręcą łzawe filmy. Nie wierzy, że w dawnej Pelasi obudziły się uśpione więzy krwi. Zapomniała o chorych i starych rodzicach, których nie odwiedziła na łożu śmierci, a miałby ją wzruszyć los siostry na wózku?