Traktaty Słońca Księga 2

Traktaty Słońca, Księga 2
Dzieło to rozszerza zagadnienia poruszane we wcześniejszych książkach autora. Jest to kompendium wiedzy omawiające najprzeróżniejsze aspekty rozwoju człowieka dążącego do życia w całkowitym Dobrobycie. Wiedza tutaj zawarta pozwala adeptowi na zaznajomienie się z prostymi, a jednak najbardziej zaawansowanymi technikami wchodzenia w coraz głębszy kontakt z własnym Wyższym Ja – Jam Jest, czy inaczej wewnętrznym Chrystusem. Autor przedstawia w szczegółach drogę każdego aspiranta, wyzwania, doświadczenia i pułapki, jakie czekają na adepta przechodzącego ze stadium świadomości ludzkiej do Świadomości Wyższej Miłości. Nauki przekazywane przez autora to nieocenione Źródło zaawansowanej Wiedzy i Inspiracji dla każdego podążającego za Wyższym Wymiarem Życia, przekazywane są prostym językiem zrozumiałym dla umysłu, ale również, co najważniejsze, dla Duszy tęskniącej za życiem wolnym od niezgody panującej w ludzkim obszarze świadomości. To prawdziwe perły dla tych wszystkich, którzy odważyli się w życiu obrać cele Najwyższe.
Na te dwie książki te składają się teksty publikowane przez autora w formie czasopisma wydawanego dla studentów Wyższej Świadomości.
Joseph Benner był amerykańskim mistykiem, członkiem Bractwa Chrystusowego i autorem wielu książek, które podpisywał jako Anonim. Powoływał się w nich na przekazy otrzymywane z wewnętrznego Źródła, z którego czerpał przez całe życie.
Cytaty z ksiązki:
Niektórzy z was odnaleźli królestwo. Inni myślą, że je odnaleźli. Jeszcze inni sądzą, iż odnaleźli Pocieszyciela. Tak, jeśli pozwalacie Mu, by nauczał was o wszystkim i prowadził do całej prawdy, jeśli poznaliście Go jako Bożego Ducha Świętego w sobie, wasze Chrystusowe Ja, prawdziwego Syna Bożego – zaprawdę odnaleźliście Pocieszyciela, a osiągnięcie tego celu jest bliskie.
Uczeń, jak ci powiedziano, to ten, który podąża za Chrystusem albo Jezusem Chrystusem, naszym umiłowanym Panem i nauczycielem, albo za Chrystusem wewnętrznym, Pocieszycielem. Reprezentują oni dwa odmienne stany rozwoju, jak nauczał Jezus; pierwszy prowadzi do drugiego, podczas gdy uczeń dorasta do punktu, gdy wszyscy nauczyciele zewnętrzni muszą go opuścić – nawet Jezus, aby Duch Święty, Pocieszyciel, Chrystus w nim, mógł się przejawić i stać się jedynym nauczycielem i najwyższym autorytetem dla ucznia.
To Chrystus w nim stopniowo prowadzi ucznia do odnalezienia królestwa i zamieszkania w nim. W miarę rozwoju jego świadomości, gdy wszelkie atrakcje i wpływy zewnętrzne się zacierają i odchodzą w nicość, z której się wyłoniły, a królestwo staje się jedynym życiem i wielką rzeczywistością, ostatni powiew poczucia ja oraz poczucia odrębności znika, a świadomość krok po kroku, odnalazłszy królestwo i zamieszkawszy w nim, obejmuje najpierw panowanie, a później zyskuje chwałę Chrystusa i zna siebie jako Jam Jest, Bożego Syna, który ostatecznie powrócił do domu Ojca, Jego świadomości, prawdziwego celu ludzkiej duszy.