Dzieci cesarza

Akcja czwartej powieści Messud, Dzieci cesarza, rozpoczyna się w bardzo niepewnym historycznie momencie: tuż po pęknięciu ogromnej bańki spekulacyjnej lat dziewięćdziesiątych, a przed 11 września. Trójka głównych bohaterów, trzydziestolatków, znajduje się w przełomowym momencie swego życia. Nie są już najmłodsi, ale jeszcze nie czują się zupełnie dorośli. Danielle, producentka telewizyjna, marzy o pracy przy ambitnych projektach, tymczasem zajmuje się takimi tematami jak liposukcja. Julius pracuje jako krytyk literacki i choć kreuje się na znaną osobistość, w rzeczywistości dorabia jako pomoc biurowa. Marina, choć otrzymała lukratywny kontrakt na książkę, wraca na garnuszek rodziców, bez pracy, z niedokończonym rękopisem. W tym właśnie momencie w ich życiu pojawiają się dwie kluczowe postacie: Ludovic Seeley, wydawca, dla którego nie istnieją żadne świętości i który planuje serię rewolucyjnych artykułów, oraz Bootie, pulchny dwudziestolatek, kuzyn Mariny, naiwnie przekonany, że przybył do wielkiego miasta, by odnieść sukces.

Dzieci cesarza od wielu miesięcy okupują ścisłą czołówkę listy światowych bestsellerów. To pasjonującą historia o konflikcie ambicji, kryzysie lojalności oraz skomplikowanych relacjach przyjaźni i miłości. Narracja zdaje się wykraczać daleko poza granice społecznej satyry, wprawiając czytelnika w hipnotyczny, poruszający trans.

Jedna z 10 najlepszych książek "The New York Timesa". Nominacja do Man Booker Prize. Wkrótce ma się ukazać ekranizacja w reżyserii Rona Howarda.