Neron Koniec dynastii

Niniejsze studium w założeniu ma być hybrydą: dziełem biograficznym, gdy koncentruje się na osobowości i problemach cesarza, oraz historycznym, gdy analizuje jego upadek z perspektywy interakcji tej osobowości z systemem politycznym. Panowanie Nerona badane jest tu w dwóch aspektach: po pierwsze, jego własnych skłonności i sposobu, w jaki na ich wyraz wpływały konkretne okoliczności oraz rady innych osób; następnie nacisków „naturalnych” dla pryncypatu – nacisków, które musiały warunkować postępowanie każdego władcy, nawet jeśli nie był on ich stale świadomy. Zgodnie z tym ostatnim punktem, przy badaniu wspaniałego początku jego panowania szuka się oznak presji, jakie pojawiają się w jego relacjach z senatem i w jego postępowaniu z własnymi wyzwolonymi sekretarzami (Rozdział VI), podczas gdy druga katastrofalna faza prowadzi do poszerzonego badania „pośmiertnego” (Rozdziały XI-XV) obejmującego problem sukcesji, finansowe obowiązki cesarza i dwie kwestie wpływające na właściwy wizerunek princepsa: pokusa filhellenizmu i potrzeba chwały wojennej.
Publishers Weekly
Próżny, podejrzliwy, mściwy człowiek, cesarz rzymski Neron przyznał pod koniec swego panowania, że całkowicie zawiódł. PW podsumował: „Doskonała historia biograficzna Griffin jest zarówno wnikliwa, jak i bezstronna”.
Recenzje
„Ważna książka oparta na pełnej znajomości materiału” – Joint Association of Classical Teachers Review
„Prawdopodobnie znajdzie szerokie grono czytelników, i to zasłużenie...” – Times Literary Supplement (opinia odnosi się do wydania w miękkiej oprawie).
O Autorce
Wykształcona na uniwersytetach w Columbii, Harvardzie i St Anne's College w Oksfordzie, Miriam Griffin jest wykładowcą historii starożytnej i członkiem Somerville College w Oksfordzie.