Radość

Justine Lévy, córka Bernarda-Henri Lévy’ego, słynnego francuskiego filozofa, eseisty, obrońcy praw człowieka, nieustannie obecnego w mediach, oraz top-modelki Isabelle Doutreluigne, której zdjęcia zdobiły w latach 60. i 70. okładki m.in. „Vogue’a” i „Purple Magazine”. Jej relacje z matką zawsze były trudne. Zostawiła ją, gdy Justine miała cztery lata i od tego czasu wychowywał ją ojciec, którego córka uwielbiała. Z matką spędzała weekendy, gdy ta nie była zbyt pijana lub naćpana, by się nią zająć. Tę trudną relację opisała w książce Zła córka.

Była żoną Raphaëla Enthovena, który rzucił ją dla słynnej piosenkarki, Carli Bruni. Justine to osoba chorobliwie nieśmiała i wrażliwa, miała traumatyczne dzieciństwo, a niską samoocenę starała się rekompensować, zażywając leki uspokajające i antydepresanty, od których uzależniła się tak bardzo, że w końcu wylądowała w ośrodku psychiatrycznym. Odejście Raphaëla stanowiło dla niej wielki cios, opisała potem swoje przeżycia, rozpacz i powrót do względnej normalności w książce Nic takiego, która ukazała się we Francji w 2004 r. i trafiła na listy bestsellerów, jeszcze zanim Carla Bruni została żoną prezydenta Francji.

Potem szczęśliwie poznaje aktora, Particka Mille (Pablo) i ta nowa miłość pozwala jej wyjść na prostą.

W Radości odnajdujemy wszystkie te wątki z przeszłości, ale głównym tematem jest inny etap w życiu Justine (czyli książkowej Louise) ‑ sama zostaje matką. Postanawia, że nigdy nie będzie już smutna, żeby nie przekazać tego smutku swoim dzieciom. Pragnie być idealną matką. To dla niej duże wyzwanie, bo ciągle musi walczyć ze skłonnościami do depresji, z własnymi lękami i obsesjami. Z tej nowej perspektywy patrzy teraz na własne dzieciństwo, próbuje uporządkować wspomnienia, rozwikłać zagadki z przeszłości i mimo wszystko pogodzić się z nieżyjącą już matką.