Wzburzone wody

Album ma być klasyczną wielowątkową opowieścią sci-fi w klimacie powieści Stanisława Lema.

Ekspedycja, która wyrusza w nieznane odnajduje na obcej planecie miasta łudząco podobne do ziemskich.

Długie ujęcia, przytłaczający klimat, niedopowiedzenia, niepokojące wydarzenia i nieustanna walka o przeżycie na obcej planecie.

Fragment scenariusza:

Kadr 1: Dwóch przerażonych astronautów i jeden robot patrzą na wprost czytelnika.
Kadr 2: Na ziemi leży martwy astronauta z otwartym hełmem. Na piersi widnieje identyfikator “Rodrigez”.
Kadr 3: Widok z góry. Astronauci i robot patrzą na martwego astronautę. Cartman: "Skąd on się tu wziął? Przecież to kompletne odludzie."
Kadr 4: Obca, pustynna planeta z rzadka poprzecinana wystającymi z piasku ciemnymi skałami. Robot patrzy na ślady stóp martwego astronauty. Robot: "Ślady stóp prowadzą w kierunku skał na horyzoncie."
Kadr 5: Wtem! Whiteston spogląda w górę i krzyczy: "Patrzcie!"
Kadr 6: Na niebie (na tle 2 dużych planet i słońca) chwiejnie leci nieduży statek, z którego dymią czarne kłęby dymu.
Kadr 7: Statek rozbija się na ciemnych skałach na horyzoncie.
Kadr 8: Przerażona Whitestone spogląda na Cartmana: "Wyglądał jak jeden z naszych. Chryste, co tu się dzieje John?"
Kadr 9: Wnętrze niedużego statku kosmicznego. W środku siedzi 3 astronautów i robot (ci sami co w kadrach wcześniej). Na jednym z monitorów widać mapę i czerwony punkt. Cartman pokazuje palcem w kierunku ciemnych skał na horyzoncie: "Stamtąd dochodzi sygnał. Silny wybuch, wygląda jak katastrofa."
Rodrigez spogląda w górę przez przeszklony kokpit statku i krzyczy: "Uwaga!"