Hellboy - 2 - Obudzić diabła (wyd. II)

Wznowienie po 10 latach drugiego tomu kultowej serii wybitnego rysownika i scenarzysty Mike’a Mignoli.

Cykl wydawany od 1994 roku szybko podbił rynki komiksowe całego świata, zdobywając wiele nagród, m.in. Nagrodę Eisnera w 1997 roku za Obudzić diabła. Niebanalne, często oparte na mitach z różnych części naszego globu, opowieści mają za głównego bohatera istotę z piekła rodem i badacza zjawisk paranormalnych w jednej osobie – Hellboya. Sprowadzony na Ziemię przez Rasputina Hellboy miał pomóc nazistowskim okultystom w zapewnieniu Hitlerowi zwycięstwa. Przez przypadek znalazł się w rękach aliantów. Wychowywał się w bazie wojskowej pod okiem Trevora Bruttenholma, agenta zajmującego się zjawiskami paranormalnymi. Gdy dorósł, został agentem Biura Badań Paranormalnych i Obrony (BBPO). Wykonując misje zlecane przez Biuro, Hellboy nieustannie stara się rozwiązać zagadkę swego pochodzenia i ustalić, w jakim celu on, demon z piekła rodem, znalazł się wśród ludzi.

W drugim tomie serii znów pojawiają się Rasputin i hitlerowscy naukowcy, którzy postanawiają do końca przeprowadzić to, co nie udało im się pół wieku wcześniej. W 1944 roku Heinrich Himmler stworzył projekt Vampir Sturm, do którego zamierzał zwerbować Vladimira Giurescu z Transylwanii. Jednak Hitler, niezadowolony po spotkaniu z Giurescu, rozkazał zamordować go wraz z całą rodziną, a zwłoki spalić. Teraz, po latach, okazuje się, że ciało wampira mogło zostać wykradzione i ktoś próbuje przywrócić go do życia w jego zamku w Rumunii. Agenci B.B.P.O. muszą odnaleźć to miejsce.

*  *  *

Hellboy jest alchemiczną miksturą. Silną, pieniącą się, musującą w kotle stojącym w pracowni jakiegoś Szalonego Naukowca. Album, który trzymacie w rękach, to destylat wszystkiego, co najlepsze w komiksie, tworzący pyszne, ciemne, rubinowe wino. Usiądźcie i wychylcie kielich na raz, a potem czekajcie na to, co się z wami stanie. Ulegniecie dziwnej transformacji. Hellboy to paszport do raju wspaniałej rozrywki, z którego możecie już nie chcieć nigdy wyjść.

ze wstępu Alana Moore'a